De dag begon met een stralend blauwe hemel. Gelukkig maar want er stonden weer een paar wandelingen op het programma en de hele dag in natte kleren rondlopen zou niet leuk zijn.
Na het ontbijt vertrokken we naar Invercargill, niet alleen eindbestemming van vandaag, maar tevens meest zuidelijke plek waar we overnachten van deze reis.
We reden naar Kaka Point (niet zelf bedacht, dit plaatsje noemt echt zo) en van daaruit naar Nugget Point Lighthouse. Dit is een plaats waar een vuurtoren op een uitstekende punt staat met daarrond allemaal rotsen in de zee. Deze rotsen zien eruit als goudblokjes of 'nuggets' vandaar de naam.
Op weg er naartoe reden we een heel stuk langs de oceaan wat prachtig was en daarna ging er een wandeling vanop de parking tot aan de vuurtoren. Intussen was het weer fel beginnen waaien. Op de heenweg hadden we rugwind, dat ging nog, maar op de terugweg was het wind vanvoor en was het hevig ploeteren tegen de wind. Het uitzicht onderweg en op het eindpunt aan de vuurtoren was echt de moeite en de inspanning waard.
Onze volgende stop was zo'n 30 km verderop bij Parakaunui Falls. Deze waterval ligt een stuk van de weg en je moet er eerst een wandeling door het bos voor doen. Het pad is redelijk goed begaanbaar, maar door de regen van de afgelopen dagen toch redelijk modderig. Maar ook hier weer, de inspanningen werden beloofd. Prachtige wandeling en prachtige waterval.
Vervolgens was ons plan Waipapa Point te bereiken, ook weer een vuurtoren op een rotstop in zee, maar hier zijn we niet geraakt. Het was intussen serieus beginnen stormen en af en toe was er een felle regenbui (tot nu toe hadden we het geluk dat het telkens tijdens onze wandeling droog en zonnig was). De weg naar de vuurtoren werd plots na een afslag een smalle grindweg die we nog zo'n 15 km zouden moeten volgen en dat hebben we maar gelaten voor wat het was. Het risico op omgevallen bomen of andere obstakels op deze weg leek ons te groot en er is hier tevens geen enkel bereik, zelfs niet met 4 of 5 G.
Niet erg, het was intusen al namiddag geworden en we hadden nog een heel eind voor de boeg tot Invercargill.
Intussen stormde het rustig verder....
In Invercargill aangekomen was het bijna onmogelijk om uit de wagen uit te stappen en we waren blij heelhuids in ons hotel aangekomen te zijn. We verblijven hier nu 2 nachten.
Bedoeling is dat we morgen de omgeving gaan verkennen, dat zal nog wel lukken er wordt iets minder wind voorspeld. Overmorgen echter is voorzien dat we dwars door het midden van het Zuideiland rijden en daar wordt dan opnieuw storm voorzien en is code rood afgekondigd. We gaan dus effe afwachten wat er morgen over de voorspellingen voor donderdag gezegd wordt, maar de kans is groot dat we onze plannen gaan moeten wijzigen want door code rood storm rijden in de bergen (soort van zoals de Alpen in Europa) zien we niet zitten. Deze storm hangt nu boven een ander deel van NZ en daar zijn de scholen gesloten, zitten duizende gezinnen zonder stroom en zijn er al branden door afgerukte electriciteitsleidingen. Hoihoi, we maken weer eens iets mee....
In alle geval zitten we de volgende 2 dagen goed in onze luxueuze hotelkamer, het hotel is nog splinternieuw en tegenover het hotel is een Pub van dezelfde brouwerij waar we gisteren in Dunedin waren. Daar zijn we dan natuurlijk ook weer eentje gaan drinken vanavond.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten