De dag begon nog eens zonnig vandaag. Wel maar 9° zoals gisteren, maar stralende zon, dat hebben we graag. Onze eerste stop was bij het kleine kerkje aan het meer. Gisteren waren we daar reeds, maar er was toen veel volk, dus dachten we dat het er vanmorgen rustig ging zijn, maar nee hoor velen dachten zoals wij en er waren reeds veel toeristen op weg.
Via de Inland Scenic Route 72 reden we van Lake Tekapo tot bijna in Akaroa. Het laatste stuk ging over hwy 75 een weg met heel veel bochten en heel veel stijgende en dalende stukken.
Het landschap langs 72 was zeer afwisselend. De Canterbury plains zijn de bekende vlaktes waar vooral veeteelt is, maar op de achtergrond zagen we steeds de witbesneeuwde toppen van de hoge bergen. Tevens zijn er vele rivieren met het smeltwater dat uit de bergen komt.
Akaroa is een klein stadje dat ligt aan de rand van een kratermeer dat op zijn beurt dan weer uitmondt in zee. Heel het schiereiland is eigenlijk vulkaan, maar dan enorm groot en ook al enorm lang een dode vulkaan.
Om er te geraken is er maar één weg en die loopt volledig rond de vulkaan. Prachtige zichten onderweg, maar spijtig genoeg geen kans om ergens een fotostop te maken. Guido moest meer op het verkeer letten, maar ik heb daarentegen wel tegoei kunnen rondkijken.
We checkten in in ons appartementje voor de komende 2 nachten. Onze kamer heeft zicht op zee en ligt pal in het centrum van het stadje.
Eens aangekomen hebben we onze winterplunje geruild voor zomeroutfit want het was 23° en windstil, iets wat we al lang niet meer meegemaakt hadden.
De rest van de dag hebben we wat rondgelopen hier en natuurlijk zijn we gaan genieten van een drankje op een terrasje met zicht op zee.
Vanavond lekker gegeten in 'Ma Maison' een frans restaurantje. Het stadje werd door Franse walvisvaarders gesticht in 1840 en de franse sfeer is hier sindsdien nog een beetje blijven hangen in de straatnamen, namen van restaurantjes en ook in de algemene uitstraling.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten